ตัววางแผนเพซแข่งว่ายน้ำ

ในการว่ายน้ำระยะกลางและระยะไกล การออกตัวเร็วเกินไปทำให้เทคนิคและ stroke length พังลงอย่างรวดเร็ว Thompson et al. (2003) เปรียบเทียบการคุมเพซแบบสม่ำเสมอ แบบ positive (ออกตัวเร็ว) และแบบ negative ในท่ากบ พบว่าแบบ positive ทำให้แลคเตทในเลือดและระดับความเหนื่อยที่รับรู้สูงกว่าแบบสม่ำเสมอและแบบ negative อย่างมีนัยสำคัญ — ต้นทุนของการออกตัวแรงคือการเข้าสู่ระบบพลังงานแบบไม่ใช้ออกซิเจนเร็วขึ้น ทำให้ประสิทธิภาพของ stroke length และ stroke rate ลดลงตามไปด้วย นักว่ายน้ำส่วนใหญ่ได้ประโยชน์จากการคุมช่วง 10-20% แรกให้ค่อนข้างประหยัดแรง รักษาช่วงกลางให้คงที่ แล้วเพิ่ม stroke rate ในช่วง 15-25% สุดท้าย ระยะสั้นสามารถออกตัวเร็วกว่าได้ แต่ช่วงแรกก็ยังไม่ควรทำให้จังหวะการว่ายเสียไป

แหล่งข้อมูล: Thompson et al. 2003, Eur J Appl Physiol