跳至主要內容

วันแรกของการปั่นรอบเกาะ: ออกจากไทเปด้วยความตื่นตระหนก ความสงสัย แล้วจึงค้นพบจังหวะ

挑戰心得

วันแรกของการปั่นรอบเกาะ: ออกจากไทเปด้วยความตื่นตระหนก ความสงสัย แล้วจึงค้นพบจังหวะ

บทนำ

เช้าวันออกเดินทาง ผมถ่ายรูปหน้าสถานีรถไฟไทเป โพสต์สตอรี่ ยิ้มอย่างสดใส

แต่สิ่งที่ไม่มีใครเห็นนอกกรอบรูป คือความจริงที่ว่าผมแทบนอนไม่หลับทั้งคืน สมองคิดคำนวณไม่หยุด: เก้าวัน หนึ่งพันกิโลเมตร เฉลี่ยวันละ 110 กิโลเมตร ตัวเลขนี้ ผมไม่เคยสะสมต่อเนื่องได้แม้แต่ครั้งเดียวจากการปั่นซ้อมแถวไทเป

วันแรกของการปั่นรอบเกาะ จากไทเปไปซินจู๋ ระยะทางประมาณ 90 กิโลเมตร ผ่านทางหลวงหมายเลข 1 หรือเส้นเลียบชายฝั่งหมายเลข 61 บนกระดาษไม่ถือว่ายาก แต่วันนั้นแทบเป็นวันที่กดดันทางจิตใจมากที่สุดตลอดการปั่นรอบเกาะ

ชั่วโมงแรกหลังออกเดินทาง: เมืองทำให้คุณสงสัยตัวเอง

ถนนในเขตไทเป ขึ้นชื่อเรื่องความไม่เป็นมิตรกับจักรยาน ไฟแดงเยอะ หลุมบ่อเยอะ รถหนาแน่น และยังมีแท็กซี่กับมอเตอร์ไซค์ที่ตัดเข้ามาจากด้านข้างโดยไม่ทันตั้งตัว

ผมเลือกออกจากเมืองทางถนนเส้นเขื่อนต้าต้าเฉิง ปั่นเลียบฝั่งขวาของแม่น้ำตั้นสุ่ยลงใต้ ต่อด้วยทางหลวงจังหวัดไปซินจวงและเถาหยวน แต่ถึงจะเป็นเส้นทางริมแม่น้ำที่คุ้นเคย วันนั้นก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกตา เพราะกระเป๋าสัมภาระด้านหลังเปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วง เบาะนั่งรู้สึกไม่ถูกต้อง ความเร็วช้าลงกว่าปกติ 3–4 กิโลเมตร

ปั่นถึงลู่โจว ผมเริ่มรู้สึกหวั่นไหว “วันนี้เพิ่งวันแรก แบบนี้จะไหวไหม?” ความคิดนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรก เหมือนผู้บุกรุกที่นั่งอยู่ในหัวและไม่ยอมไปไหน

จากต้าซีเถาหยวนถึงซินจู๋: ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณ

ผ่านเถาหยวนเข้าสู่ช่วงต้าซี ผู้คนและรถเริ่มน้อยลง ทัศนียภาพเปิดกว้าง ไร่ชาและเนินเขาระดับต่ำสองข้างทางค่อยๆ ทำให้จิตใจสงบลง ความเร็วเริ่มคงที่ อัตราการเต้นของหัวใจลดลงจาก 165bpm ที่ตื่นเต้นตอนออกจากเมือง กลับมาอยู่ในระดับสบายๆ ที่ 140bpm

แถวถนนเก่าต้าซี ผมหยุดกินบะหมี่น้ำใสหนึ่งชาม สั่งชาดำร้อนหนึ่งแก้ว ตอนนั่งพัก รู้สึกได้ว่าขาจริงๆ แล้วยังโอเค สิ่งที่เหนื่อยที่สุดคือหลัง กระเป๋าสัมภาระแม้จะหนักแค่ 5 กิโลกรัม แต่การรับน้ำหนักเป็นเวลานานทำให้กล้ามเนื้อสี่เหลี่ยมคอตึงเล็กน้อย

ช่วงเวลา ตำแหน่ง สภาพจิตใจ สภาพร่างกาย
ออกเดินทาง 30 นาที เขตไทเป ตื่นเต้น วิตกกังวล ปกติ
ออกเดินทาง 2 ชั่วโมง ต้าหยวนเถาหยวน เริ่มสงสัย เหนื่อยเล็กน้อย
ออกเดินทาง 4 ชั่วโมง ต้าซี อารมณ์นิ่งขึ้น หลังตึง
ถึงซินจู๋ เขตซินจู๋ ผ่อนคลาย โล่งใจ ขายังไหว

จังหวะที่แท้จริงถูกค้นพบตอนห่างจากเขตซินจู๋ประมาณ 10 กิโลเมตร ตอนนั้นร่างกายอุ่นเต็มที่แล้ว การเติมพลังก็เพียงพอ การปั่นกลายเป็นปฏิกิริยาสะท้อนที่ไม่ต้องใช้ความคิด ผมหยุดคำนวณว่าเหลืออีกกี่กิโลเมตร หยุดกังวลเรื่องพรุ่งนี้ แค่ปั่นตามเส้นทางไป

ความรู้สึกนั้น ต่อมาผมรู้ว่าพวกนักปั่นเรียกมันว่า “เข้าฟลูว์”

บทเรียนจริงจากวันแรกของการปั่นรอบเกาะ

  • วางแผนเส้นทางออกเมืองล่วงหน้า: ศัตรูที่ใหญ่ที่สุดของการมุ่งหน้าลงใต้จากไทเปไม่ใช่ระยะทาง แต่คือสภาพถนนในเมือง แนะนำให้ปั่นเลียบเส้นทางจักรยานริมแม่น้ำไปถึงซู่หลินก่อนขึ้นทางหลวง จะเลี่ยงไฟแดงและทางแยกอันตรายได้มาก
  • วันแรกอย่าปั่นเร็วเกินไป: หลายคนตื่นเต้นเกินไปในวันแรก ปั่น 50 กิโลเมตรแรกอย่างหนักหน่วง พอ 50 กิโลเมตรหลังร่างกายเริ่มนัดหยุดงาน แนะนำให้ลดความเร็วช่วงแรกหนึ่งในสามลง 10–15%
  • น้ำหนักสัมภาระส่งผลโดยตรงต่อความรู้สึกในการปั่น: ทุกๆ 1 กิโลกรัมที่เพิ่มขึ้น ความเหนื่อยล้าในการปั่นระยะไกลจะเพิ่มขึ้นแบบไม่เป็นเส้นตรง การลดสัมภาระให้เบาที่สุดก่อนออกเดินทาง คือความเมตตาสูงสุดต่อตัวเอง
  • ความตื่นตระหนกเป็นเรื่องปกติ: ความวิตกกังวลในวันแรกเป็นสิ่งที่นักปั่นรอบเกาะทุกคนต้องเผชิญ ยอมรับมัน กดบันไดต่อไป แล้วมันจะผ่านไป

บทสรุป

ถึงโฮมสเตย์ที่ซินจู๋ วางสัมภาระลง นอนบนเตียง ผมส่งข้อความหาครอบครัวที่ไทเป: “วันแรกถึงแล้ว ไม่เป็นไร”

ห้าคำสั้นๆ แต่สำหรับผมมันคือประโยคที่สำคัญที่สุดตลอดการปั่นรอบเกาะ

เพราะต่อมาผมรู้ว่า ทุกวันของการปั่นรอบเกาะคือการฝึกฝน “ทำให้ตัวเองไม่เป็นไร” การเรียนรู้สิ่งนี้ในวันแรก คือพื้นฐานให้อีกแปดวันที่เหลือเดินหน้าต่อไปได้

จังหวะไม่ได้มีมาตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง มันถูกสะสมขึ้นจากหยาดเหงื่อ จากเวลา จากการ “กดบันไดต่อไป” ครั้งแล้วครั้งเล่า

บทความที่เกี่ยวข้อง

相關影片
訂閱CT的頻道

訂閱 CT Yeh,看武嶺實測與路線攻略

北進武嶺、西進武嶺、經典百K,每條路線都親自騎過,配速、爬升、補給點全部實拍實測。

467 部影片 · 累計 838 萬次觀看