บทนำ
แรงจูงใจในการวางแผนปั่นเดี่ยวครั้งนั้น พูดไปก็ดูตลกดี: ช่วงนั้นทำงานเครียดมาก ทะเลาะกับเพื่อนบางคนไม่สบายใจ บวกกับปัญหาส่วนตัวที่อธิบายไม่ถูก ผมก็เปิด Google Maps ลากเส้นเส้นหนึ่ง จากมู่จา ไทเป ไปยังโถวเฟิน เหมียวลี่ ระยะทาง 222 กิโลเมตร แล้วออกเดินทางตอนตีห้าของเช้าวันเสาร์ถัดมา
ไม่ได้บอกใคร มีเพียงข้อความส่งไปหาครอบครัวว่า “วันนี้ไปปั่นจักรยาน เย็นกลับบ้าน”
นั่นเป็นการปั่น 200 กิโลเมตรครั้งแรกของผม
ออกเดินทาง: ไทเปตอนตีห้า กับตัวคนเดียว
มู่จาเวลาตีห้า อุณหภูมิ 22 องศา บนถนนแทบไม่มีรถ ผมปั่นจักรยานไปบนถนนที่ว่างเปล่า ได้ยินเสียงลมหายใจตัวเองและเสียงยางเสียดสีกับพื้นผิวถนน รู้สึกเหมือนไทเปทั้งเมืองถูกยืมให้ผมใช้คนเดียว
ความเงียบแบบนั้น ไม่ค่อยมีโอกาสได้สัมผัส
50 กิโลเมตรแรกผมตั้งใจปั่นช้า ๆ ความเร็วเฉลี่ย 22 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ให้ร่างกายค่อย ๆ อุ่นเครื่อง ผ่านเถาหยวน ผ่านจงลี่ พระอาทิตย์เริ่มขึ้น อุณหภูมิสูงขึ้น รถบนถนนเริ่มเยอะขึ้น นั่นเป็นกระบวนการที่ความเหงาถูกเจือจาง และตัวเราถูกโลกรอบตัวรับกลับเข้าไปอีกครั้ง
| ช่วงเส้นทาง | ระยะทาง | เวลา | สภาพจิตใจ |
|---|---|---|---|
| มู่จา—เถาหยวน | 50km | 5:00–7:30 | เงียบสงบ ราบรื่น |
| เถาหยวน—ซินจู๋ | 50km | 7:30–10:00 | เริ่มรู้สึกถึงความเหงา |
| ซินจู๋—จูหนาน | 50km | 10:00–13:00 | เข้าจังหวะการปั่นเดี่ยว |
| จูหนาน—โถวเฟิน | 70km | 13:00–17:30 | ช่วงที่ร่างกายถูกทดสอบหนักสุด |
เกณฑ์ 100 กิโลเมตร: ความเหงาเริ่มพูด
ผ่านซินจู๋ไป ประมาณไมล์สะสมกระโดดขึ้นถึง 100 กิโลเมตร อารมณ์แบบหนึ่งที่ผมไม่เคยรู้สึกในการปั่นซ้อมทั่วไปก็เกิดขึ้น—ไม่ใช่ความเหนื่อยล้า แต่เป็นความรู้สึก “คุณอยู่ที่นี่คนเดียวจริง ๆ” อันยิ่งใหญ่ของความเหงา
ไม่มีใครให้แชร์ความรู้สึกตอนนี้ ไม่มีใครรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน ไม่มีใครสนใจไมล์สะสมของผมวันนี้ พนักงานปั๊มน้ำมันข้างทาง พนักงานร้านสะดวกซื้อ ลุงขี่มอเตอร์ไซค์สวนทางมา—ทุกคนต่างอยู่ในชีวิตของตัวเอง ไม่มีจุดบรรจบกับผมเลย
ผมหยุดที่ชายทะเลเซียงซาน ซินจู๋ นั่งบนขอบหินข้างทางกินข้าวปั้นหนึ่งก้อน มองดูผิวน้ำช่องแคบไต้หวัน ในวินาทีนั้น ผมเอาเรื่องที่อึดอัดค้างใจมานานหลายเรื่องกลับมาคิดทบทวนในหัวอีกรอบ ไม่มีใครขัดจังหวะ ไม่มีการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ไม่ต้องรักษาการแสดงออกในสังคม
มีเพียงผม ทะเล และข้าวปั้นที่กินไปครึ่งหนึ่ง
ปัญหายังอยู่ ยังไม่ได้รับการแก้ไข แต่ผมรู้สึกว่าเป็นครั้งแรกที่ผมมองเห็นรูปร่างของมันได้อย่างชัดเจนจริง ๆ
70 กิโลเมตรสุดท้าย: การเจรจาต่อรองกับขีดจำกัดของร่างกาย
หลังจากจูหนาน ขาเริ่มพูด
ไม่ใช่ปั่นไม่ได้ แต่ทุกการปั่นมาพร้อมกับคำเตือน: “รู้ใช่ไหมว่าวันนี้ยังเหลือระยะทางอีกเท่าไหร่” ความรู้สึกนั้นทำให้การปั่นเหยียบเปลี่ยนจากการเคลื่อนไหวอัตโนมัติไปเป็นการกระทำที่ต้องตัดสินใจอย่างต่อเนื่อง—ทุกครั้งที่เหยียบ คือการเลือกที่จะไปต่อ
ผมเจออุปสรรคทางจิตใจที่ใหญ่ที่สุดในช่วง 30 กิโลเมตรก่อนถึงโถวเฟิน ตอนนั้นประมาณบ่ายสองโมง อุณหภูมิ 34 องศา บนทางหลวงข้าง ๆ มีรถบรรทุกผ่านถี่มาก ความร้อนจากพื้นถนนทำให้ภาพเบื้องหน้าไกล ๆ บิดเบี้ยว ผมนึกถึงการนั่งรถไฟกลับได้ เหมียวลี่ถึงไทเปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
การนั่งนิ่ง ๆ ไม่ขยับ คือทางเลือกที่ง่ายที่สุด
ผมจอดจักรยานข้างทาง ถอดแว่นตาเช็ดเหงื่อ ดื่มน้ำอึกใหญ่ แล้วก้าวข้ามกลับขึ้นจักรยาน
ไม่มีเหตุผลยิ่งใหญ่ใด ๆ แค่ไม่อยากให้ตัวตนที่อยากนั่งรถไฟกลับเป็นฝ่ายชนะ
คำแนะนำที่เป็นประโยชน์
- การปั่นเดี่ยว 200km ต้องแจ้งเส้นทางให้ผู้อื่นรู้: แม้จะเน้นย้ำถึงอิสระของการปั่นเดี่ยว แต่底线ด้านความปลอดภัยคือต้องมีอย่างน้อยหนึ่งคนที่รู้เส้นทางและเวลาที่คาดว่าจะกลับถึง พร้อมกำหนดจุดรายงานตัวทุก 4 ชั่วโมง
- แผนการเติมพลังงานต้องละเอียดถึงทุก 30 นาที: การปั่นเดี่ยวระยะไกลไม่มีเพื่อนร่วมทางคอยเตือน ลืมกินข้าวได้ง่ายมาก แนะนำตั้งเตือนบนไซโคลคอมพิวเตอร์ทุก 30 นาที บังคับให้เติมพลังงานอย่างน้อย 60–80 กิโลแคลอรี
- การเตรียมจิตใจสำคัญพอ ๆ กับการเตรียมร่างกาย: ความเหนื่อยล้าทางจิตใจในช่วงท้ายของ 200km ไม่น้อยไปกว่าความเหนื่อยล้าทางร่างกาย ก่อนออกเดินทางควรคิดให้ชัดว่า “ทำไมต้องปั่นเที่ยวนี้” คนที่มีเหตุผลชัดเจนมีโอกาสพังในช่วงท้ายน้อยกว่า
- อย่าใช้ความเร็วเฉลี่ยตัดสินการพัก: 200km ต้องใช้การจัดการความอดทน ไม่ใช่ความเร็วในการพุ่งทะยาน เจอสัญญาณใด ๆ ที่บอกว่า “ต้องหยุด” ให้หยุด การพักมีประสิทธิภาพมากกว่าการฝืนไปต่อ
บทสรุป
ถึงโถวเฟินตอนพระอาทิตย์เริ่มตกดิน ผมแวะร้านบะหมี่ใกล้สถานีรถไฟโถวเฟินกินบะหมี่น้ำหนึ่งชาม แล้วพับจักรยานเก็บใส่กระเป๋า นั่งรถไฟกลับไทเป
บนรถไฟผมมองภูเขาและพระอาทิตย์ตกนอกหน้าต่าง นึกถึง 222 กิโลเมตรของวันนี้ นึกถึงปัญหาที่คิดจนเข้าใจขณะนั่งอยู่ข้างทาง ปัญหายังอยู่ แต่มันดูเบาลงเล็กน้อย
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่การปั่นเดี่ยว 200 กิโลเมตรมอบให้ผมจริง ๆ: ไม่ใช่คำตอบ แต่คือความกระจ่างชัด
บทความที่เกี่ยวข้อง
半日 小台灣 極限單車路線挑戰實錄
7 年前
虎豹潭！日本老師來台一日約騎 台灣車友熱情招待私房路線 / CT Yeh
19 天前
高雄綠園道鐵路自行車道 / 外地人能輕鬆駕馭 還是整路崩潰？ / 2025 全線開通 春節實地探索一次！(附GPS連結）/ 公路車 / CT Yeh
1 年前
台北大雁西飛 約騎挑戰 feat. Doris | 公路車 | CT Yeh
3 年前
單車 一日北高 ( 雙城 ) 肥宅雙人瘋狂行 紀錄片 REACTO
10 年前
公路車 | 塔塔加驚險員工旅遊 | 還好手腳快沒被抓交替！
5 年前
藤枝二集團 單車行 Day1 | 南部小武嶺 | 爬坡爬到罵罵叫 | JJSC | 公路車 | CT Yeh
3 年前
車隊介紹) 台北 一年開團365天 車隊 Apollo Ride 晨騎 好選擇 ( 陽明山 風櫃嘴 冷水坑 平等里 聖人 關渡 大稻埕 ) 找人騎車
7 年前